این موضوع که گوگل افراد را ردیابی میکند پوشیده نیست حتی زمانیکه روی دستگاه google’s location history غیر فعال باشد.

بنابر تحقیقات اسوشیتدپرس در سال ۲۰۱۸ مشخص شد که اپلیکیشن های گوگل مثل Maps

و daily weather update  روی سیستم اندروید به این شرکت این توانایی رو میدهد که دائما مختصات دقیق افراد را ردیابی کند.

بنا بر اظهارات گوگل این شرکت از این قابلیت برای ارتقای تجربه کاربری استفاده میکند به عنوان مثال در نقشه های شخصی سازی شده ویا پیشنهاد هایی به افراد بر مبنای مکان هایی که بازدید میکنند ویا پیدا کردن گوشی تلفن همراه وبروز رسانی اطلاعات ترافیکی.

علاوه بر اینها گوگل می تواند اطلاعات مربوط به لوکیشن افراد را با مقامات قضایی در زمینه بررسی وقوع جرم اگر به حکم قانون باشد به اشتراک بگذارد.

اما موضوعی که بر خیلی افراد پوشیده است این است که این شرکت  با همکاری نهاد های مذکور در روند شناسایی و دستگیری مجرمین شرکت میکند.این امر از طریق به اشتراک گذاری اطلاعات مربوط به location history دستگاه هایی که دریک بازه زمانی مشخص در محدوده وقوع جرم حضور یا رفت وآمد داشتند انجام می دهد.

البته اطلاعات شخصی تمام دستگاه ها به اشتراک گذاشته نمی شود ابتدا پلیس فقط location history تمام کاربران بدون مشخص بودن اطلاعات شخصی آنها بررسی میشود وبا کوچک تر کردن دایره این بررسی ها چند دستگاه مشخص را انتخاب وبرای بدست آوردن اطلاعات بیشتر اقدام میکند.

گزارشی کامل تری از نیویورک تایمز مشخص کرد که گوگل از یک دیتا بیس بنام SensorVault بهره میبرد که از تقریبا ده سال پیش رکورد هایی از اطلاعات location صدها میلیون دستگاه تلفن همراه در سراسرجهان را ذخیره کرده و میکند واز این داده ها در زمینه تحقیقات جرم و جنایت با نهاد های مربوطه همکاری میکند.بنابر بعضی منابع مشفول به کار در گوگل که نامشان فاش نشده درخواست ها برای استفاده از این دیتا بیس بسیار زیاد شده وبه ۱۸۰ مورد در هفته رسیده.برای استفاده نهاد های مذکور باید حکم geofence را داشته باشند.

در زیر قدم به قدم این اقدام گوگل شرح داده میشود:

مسئولین با در دست داشتن حکم geofence درخواست می کنند که گوگل دستگاه هایی راکه در محدوده وقوع جرم شناسایی شده را مشخص کند.

بعد از بررسی ها گوگل از طریق SensorVault اطلاعات مورد نیاز را جمع آوری میکند ودر اختیار بازرسان میگذارد به طوریکه هر دستگاه با یک ID ناشناس ونه شناسه واقعی خود در اختیار این افراد قرار میگیرد.

سپس بازرسان این داده هارا مرور میکنند و باتطبیق الگو های مورد نظرشان وبررسی های بیشتر چند دستگاه که احتمال بیشتری در ارتباط با ارتکاب جرم را دارند را شناسایی میکنند.

بعد از مشخص کردن این چند دستگاه که ممکن است با مظنونین یا شاهدان عینی مرتبط باشند گوگل اطلاعات بیشتری از این افراد را دراختیار بازرسان می گذارد اطلاهاتی مثل نام واقعی افراد،آدرس ایمیل وسایر اطلاعات هویتی.

در این گزارش آمده که چگونه مامورین سازمان FBI از این سیستم در تحقیقات مربوط به یک رشته بمب گذاری در تگزاس استفاده کردند.

مامورین فدرال اولین بار در سال ۲۰۱۶ این اطلاعات را برای دستگیری مجرمین به کار گرفتند و بعد از این در بیشتر ایالت های امریکا این روش به کار گرفته شد.

علیرغم موثر بودن این سیستم همیشه الزاما به نتایج درست نمی انجامد.در قسمت هایی از این گزارش نوشته شده چگونه در مواردی استفاده از این داده ها منجر به دستگیری افراد بی گناه شده.

جای تعجب نیست که نهادهای قانونی در تحقیقات جنایی از شرکت هایی مثل گوگل کمک بگیرند موضوع نگران کننده وجود دیتا بیس هایی مثل Sensor Vault  است که حجم بسیار بزرگی از اطلاعات شخصی افراد  رادر خود ذخیره میکنند که این تحدیدی جدی برای حریم شخصی می باشد.